0 Institusi raja bukti konsep ketuanan Melayu masih relevan

 

 

SISTEM politik dan pemerintahan tradisi Melayu meletakkan raja atau sultan sebagai pemerintah tertinggi yang diberikan sepenuh ketaatan dan kesetiaan. Sistem ini berlangsung berabad lamanya. Ketika berlangsungnya penjajahan British di Tanah Melayu, Sultan masih lagi mempunyai kuasa untuk hal tertentu bagi negeri masing-masing. Kedudukan mereka masih dianggap berdaulat ketika itu.

Apabila perlembagaan moden Persekutuan Tanah Melayu digubal oleh British, pengiktirafan terhadap kepentingan sistem beraja tetap diambil kira dengan meletakkannya sebagai Raja berperlembagaan. Ia menjadi sebahagian elemen penting dalam Perlembagaan Persekutuan. Menurut Tun Salleh Abbas (1997), apabila kemerdekaan diberikan kepada Tanah Melayu, institusi beraja dikekalkan dengan beberapa pindaan untuk disesuaikan dengan konsep demokrasi berparlimen dan Raja berperlembagaan.
Ia sekali gus melambangkan Raja Melayu adalah kesinambungan sejarah dan warisan negara. Kewujudan institusi Raja menjadi sebahagian daripada identiti negara dan ia dilindungi oleh perlembagaan. Ia disebut di dalam Perkara 159(5) yang menjelaskan bahawa tiada pindaan boleh dibuat terhadap peruntukan berhubung dengan Majlis Raja-Raja, susunan keutamaan dan hak-hak mereka untuk warisan sebagai raja negeri masing-masing tanpa persetujuan Majlis Raja-Raja.
Perkara 71 pula menjamin hak seseorang raja dalam negeri baginda untuk mewarisi, memegang, menikmati dan menjalankan hak-hak keistimewaan di sisi Perlembagaan. Demikian juga Perkara 38(4) menyebut bahawa tiada undang-undang yang secara langsung menyentuh keistimewaan, kedudukan, kemuliaan atau kebesaran mereka boleh diluluskan tanpa persetujuan Majlis Raja-Raja. I

nstitusi raja dianggap penting dalam menjamin kestabilan negara kerana ia menjadi ‘payung negara’, menaungi seluruh rakyat yang terdiri daripada pelbagai kaum dan anutan kepercayaan agama. Ini adalah selari dengan Perkara 32(1) yang meletakkan kedudukan baginda sebagai ‘Ketua Negara’ dan selaras dengan kedudukannya sebagai Raja berperlembagaan, baginda perlu mengikut nasihat jemaah menteri atau menteri yang diberi kuasa oleh jemaah menteri (Perkara 39 dan 40).

Bagi orang Melayu institusi Raja berperlembagaan dengan fungsinya yang tertentu penting bagi ‘survival’ orang Melayu. Ini dapat difahami di dalam Perkara 153 yang mana ia meletakkan Yang di-Pertuan Agong bertanggungjawab untuk melindungi dan memelihara kedudukan istimewa orang Melayu dan Bumiputera Sabah dan Sarawak. Ia termaktub di bawah klausa (2) Perkara 153.

Berdasarkan Perkara 153, Yang di-Pertuan Agong, atas nasihat perdana menteri atau Kabinet berkuasa menyelamatkan kedudukan istimewa orang Melayu dan Bumiputera di Sabah dan Sarawak dengan menentukan bagi mereka kedudukan dalam perkhidmatan awam, agihan biasiswa atau pendidikan atau latihan atau kemudahan lain yang diberikan oleh kerajaan termasuk permit atau lesen perniagaan.

Peruntukan 153 tidak boleh dipinda tanpa persetujuan Majlis Raja-raja seperti yang digariskan di bawah Perkara 159(5). Selain itu, kedudukan istimewa orang Melayu juga terkandung dalam Perkara 89 dan 90 yang memberi kuat kuasa undang-undang melindungi tanah rizab orang Melayu daripada diselenggarakan oleh orang bukan Melayu. Demikian juga pasukan Rejimen Askar Melayu hanya boleh dianggotai oleh orang Melayu saja seperti dikuatkuasakan oleh Perkara 8(5)(f).

Di dalam Perlembagaan negeri yang memiliki raja pula menetapkan Raja Melayu bagi negeri-negeri Melayu hendaklah orang Melayu dan oleh kerana itu ia orang Islam. Ini bermakna Yang di-Pertuan Agong yang dipilih di kalangan Raja-Raja Melayu itu juga adalah seorang Melayu dan beragama Islam. Justeru, institusi raja turut melambangkan kedaulatan dan kuasa Islam di negara ini.

Kesimpulan, institusi Raja seperti yang terkandung di dalam Perlembagaan Persekutuan adalah satu pengiktirafan oleh penggubal perlembagaan yang memahami sejarah, warisan dan tradisi masyarakat dan kedaulatan politik Melayu.

Mereka memahami bahawa ketuanan Melayu sudah pun mengakar lama dengan kewujudan kuasa raja yang menjadi pemerintah di negeri-negeri Melayu, iaitu berabad-abad lamanya sebelum British bertapak di negara ini. Kuasa-kuasa yang diperuntukkan kepada Yang di-Pertuan Agong, terutama dalam Perkara 153 adalah untuk memelihara kedaulatan Melayu. - BH 15/12/2010

0 41 Tahun Sudah Berlalu, Sejarah 13 Mei 1969 Kekal Hitam

Kalau dahulu, sebut tentang 13 Mei, maka pasti ramai yang akan cuba menutup mulut kita agar kita tidak menyentuh langsung tentang tragedi berdarah itu. Malah dalam buku-buku sejarah yang diajarkan di sekolah-sekolah juga, perkara 13 Mei 1969 hanya disentuh seimbas lalu. Berbanding serangan berdarah Komunis ke atas Rumah Pasung Bukit Kepong, 13 Mei yang memakan korban lebih ramai di kalangan orang awam, tidak begitu dipandang dan diendahkan.
Semuanya atas nama harmoni dan tolak ansur atau lebih tepat lagi MUHIBBAH!
Namun walaupun Kerajaan Perikatan kemudiannya menjadi Barisan Nasional cuba melenyapkan sejarah tersebut, pihak yang bertanggungjawab langsung tidak pernah serik dan terhutang budi. Sebaliknya mereka berusaha mewujudkan kembali sejarah tersebut dalam bentuk dan gaya baru. Kali ini dengan bantuan orang Melayu sendiri, yang kemaruk dengan kuasa, yang kemaruk dengan jawatan.
Setelah berhempas pulas, bermandi peluh dan darah, orang Melayu-Bumiputera akhirnya berjaya memerdekakan negara ini. Kaum imigran yang kesetiaan mereka kepada negara ini amat dicurigai, bahkan diragui pada awalnya oleh banyak pihak yang mereka akan sanggup bertindak sebagaimana Melayu-Bumiputera berusaha mempertahankan negara ini, akhirnya diterima sebagai sebahagian daripada rakyat Malaysia menerusi JUS SOLI dengan hak yang hampir sama. Malah mereka diberikan kebebasan mengamalkan budaya, agama, bahasa dan adat resam. Bahkan mereka juga dibenarkan melaksanakan pendidikan vernakular dengan menjadikan Malaysia sebagai satu-satunya negara di dunia ini yang mengiktiraf pendidikan vernakular kaum imigran sebagai salah satu teras pendidikan nasional.
13 Mei adalah manifestasi daripada segala hasutan dan perasaan sakit hati yang disuburkan oleh kaum imigran yang enggan menerima hakikat yang mereka adalah imigran dan kebaikan yang telah diberikan kepada mereka, melebihi daripada apa yang diterima oleh kaum pribumi sendiri. Kebebasan yang mereka  nikmati hasil daripada tolak ansur dan berprasangka baik, menyebabkan mereka berasa juah, bangga diri dan mula tamak.
Kebimbangan kononnya orang Melayu dan Bumiputera akan merampas kekayaan kaum imigran yang telah dikumpul semenjak dari zaman penjajahan British, diluap-luapkan oleh DAP semenjak awal penubuhan parti itu lagi.
Itu cerita sejarah…
Ada yang mengatakan, semua itu berlaku pada tahun 1969 dan ianya tidak lagi berlaku sekarang. Satu pendapat songsang yang bukan sahaja karut tetapi tidak berpihak ke bumi yang nyata.
Dari serangan ke atas syarikat-syarikat korporat Melayu-Bumiputera, dari pengotoran imej kepada mana-mana usahawan Melayu-Bumiputera dengan cop KRONISME, RASUAH dan sebagainya, sehinggalah usaha menyekat produk-produk perniagaan Melayu-Bumiputera daripada dikembangkan dan disebarluaskan, usaha-usaha 13 Mei 1969 tidak pernah terhenti.
Rasuah dan kronisme serta nepotisme yang diperkenalkan oleh Anwar Ibrahim telah dikembangbiakkan oleh DAP dengan begitu berjaya. Rasuah dan penyelewengan yang dilakukan oleh DAP telah ditutup dengan sebaik-baiknya menerusi tuduhan yang dikenakan kepada UMNO dan Barisan Nasional. Penyelewengan kuasa dan kewangan di Selangor yang membabitkan DAP dan Pakatan Rakyat, cuba dihalalkan dengan tuduhan dilemparkan kepada para pemimpin UMNO dan Barisan Nasional yang lain.
Kalau pada 1969, kempen yang digunakan adalah hapuskan Bahasa Melayu sebagai Bahasa Kebangsaan  sebaliknya dimartabatkan Bahasa Mandarin, Bahasa Tamil, Bahasa Inggeris dan Bahasa Melayu sebagai Bahasa Kebangsaan, hak keistimewaan Melayu-Bumiputera ditiadakan sebaliknya semua rakyat Malaysia mempunyai hak yang sama, keistimewaan Islam dan penganutnya dalam Perlembagaan dilupuskan, sebaliknya semua agama di negara ini diangkat sebagai agama rasmi, maka sekarang ini pula, tragedi berdarah versi terbaru cuba dicetuskan menerusi revolusi yang lebih bersifat ‘rakyat’ dan merata.
Taktik sebegini sebenarnya telah dilakukan oleh Marxisme yang menelurkan  Sosialisme dan Komunisme. Umpan rakyat dijadikan sebagai umpan paling mujarab bagi mencetuskan kebangkitan rakyat untuk menggulingkan kerajaan yang sah.
Justeru, walaupun sudah 41 tahun berlalu, sebenarnya TRAGEDI 13 Mei 1969 tidak pernah menjadi bahan klasik untuk dikenang dan dijadikan sebagai pengajaran apatah lagi pemain-pemain Tragedi 13 Mei 1969 masih lagi wujud sebagai ahli politik yang tidak pernah serik-serik untuk cuba membangkitkan kemarahan rakyat terhadap kerajaan dan teras yang membina negara ini.

0 Perkara 152 Perlembagaan Malaysia

Daripada Wikipedia, ensiklopedia bebas.

Lompat ke: pandu arah, cari

Perkara 152, Perlembagaan Malaysia memperuntukkan bahasa kebangsaan di Malaysia ialah bahasa Melayu. Kedudukan bahasa Melayu sebagai bahasa kebangsaan bagaimanapun tidak menafikan kedudukan dan hak bahasa lain untuk digunakan, dipelajari dan dikembangkan sekalipun dengan menggunakan dana awam.

Kewujudan Perkara 152 tidak boleh dipadam kerana Perkara 159(5) menetapkan bahawa perkenan Majlis Raja-Raja diperlukan sekiranya ia hendak dipinda.

Teks

Perkara 152. Bahasa kebangsaan.

(1) Bahasa kebangsaan ialah bahasa Melayu dan hendaklah dalam tulisan yang diperuntukkan melalui undang-undang oleh Parlimen: Dengan syarat bahawa—

(a) tiada seorang pun boleh dilarang atau dihalang daripada menggunakan (selain bagi maksud rasmi), atau daripada mengajarkan atau belajar, apa-apa bahasa lain; dan

(b) tiada apa-apa jua dalam Fasal ini boleh menjejaskan hak Kerajaan Persekutuan atau hak mana-mana Kerajaan Negeri untuk memelihara dan meneruskan penggunaan dan pengajian bahasa mana-mana kaum lain di dalam Persekutuan.

(2) Walau apa pun peruntukan Fasal (1), selama tempoh sepuluh tahun selepas Hari Merdeka, dan selepas itu sehingga diperuntukkan selainnya oleh Parlimen, bahasa Inggeris boleh digunakan di dalam kedua-dua Majlis Parlimen, di dalam Dewan Undangan tiap-tiap Negeri, dan bagi segala maksud rasmi yang lain.

(3) Walau apa pun peruntukan Fasal (1), selama tempoh sepuluh tahun selepas Hari Merdeka, dan selepas itu sehingga diperuntukkan selainnya oleh Parlimen, teks sahih—

(a) segala Rang Undang-Undang yang hendak dibawa atau pindaan kepadanya yang hendak dicadangkan di dalam mana-mana satu Majlis Parlimen; dan

(b) segala Akta Parlimen dan segala perundangan subsidiari yang dikeluarkanoleh Kerajaan Persekutuan, hendaklah dalam bahasa Inggeris.

(4) Walau apa pun peruntukan Fasal (1), selama tempoh sepuluh tahun selepas Hari Merdeka, dan selepas itu sehingga diperuntukkan selainnya oleh Parlimen, segala prosiding di dalam Mahkamah Persekutuan, Mahkamah Rayuan atau Mahkamah Tinggi hendaklah dalam bahasa Inggeris:

Dengan syarat bahawa, jika Mahkamah dan peguam bagi kedua-dua pihak bersetuju, keterangan yang diambil dalam bahasa yang digunakan oleh saksi tidak perlu diterjemahkan ke dalam atau direkodkan dalam bahasa Inggeris.

(5) Walau apa pun peruntukan Fasal (1), sehingga diperuntukkan selainnya oleh Parlimen, segala prosiding di dalam mahkamah rendah, selain pengambilan keterangan, hendaklah dalam bahasa Inggeris.

(6) Dalam Perkara ini, "maksud rasmi" ertinya apa-apa maksud Kerajaan, sama ada Kerajaan Persekutuan atau Kerajaan Negeri, dan termasuklah apa-apa maksud sesuatu pihak berkuasa awam.

0 'Anwar PM seketika, Guan Eng ganti'

Ketua Pembangkang, Datuk Seri Anwar Ibrahim hanya akan menjadi Perdana Menteri buat seketika seki-ranya pembangkang berjaya mentadbir negara kerana realitinya DAP tetap mahu jawatan tersebut disandang Ketua Menteri Pulau Pinang, Lim Guan Eng.

Bekas Naib Presiden Pas, Datuk Dr. Hasan Ali berkata, hakikat tersebut berdasarkan kenyataan Pengerusi DAP, Karpal Singh yang menegaskan, selagi hidup, beliau akan terus berjuang memastikan seorang bukan Melayu menyandang jawatan Perdana Menteri.

"Anwar hanya akan menjadi Perdana Menteri buat seketika sebagai taktik sahaja kerana Karpal sudah kata sampai mati akan perjuangkan Perdana Menteri dipegang oleh orang bukan Melayu dan bukan beragama Islam.

"Karpal juga menyebut nama Guan Eng sebagai Perdana Menteri dan Guan Eng boleh menjawat jawatan itu kerana tiada peruntukan dalam Perlembagaan menghalangnya menjadi Perdana Menteri," katanya ketika menyampaikan ceramah di Taman Skudai Kanan, di sini semalam.

Karpal baru-baru ini mengeluarkan kenyataan bahawa beliau akan terus berjuang untuk memastikan seorang bukan Melayu menyandang jawatan Perdana Menteri selagi beliau hidup.

Malah, beliau turut mengakui tersasul menamakan Guan Eng sebagai bakal Perdana Menteri seperti yang dilaporkan beberapa akhbar berbahasa Inggeris tetapi tetap menegaskan calon bukan Melayu akan menyandang jawatan tersebut suatu hari nanti.

Meskipun ketika ini pembangkang bersetuju ketua pembangkang itu adalah calon paling layak memegang jawatan nombor satu negara, namun Karpal secara peribadi menganggap tidak ada undang-undang yang boleh menghalang jawatan itu disandang calon bukan Melayu.

Sementara itu, Hasan berkata, meskipun didesak pelbagai pihak, namun Anwar sehingga kini masih gagal mengumumkan 'ahli-ahli' Kabinet bayangan pembangkang meskipun pilihan raya umum akan diadakan pada bila-bila masa sahaja.


*Petikan dari Utusan Malaysia

0 Pakatan Rakyat (PR) Perlu Minta Maaf Pada Shahrizat

Keputusan siasatan oleh Suruhanjaya pencegahan Rasuah Malaysia (SPRM) mengesahkan Datuk Shahrizat Abdul Jalil tidak terlibat dalam sebarang proses pemberian projek Perbadanan Fidlot Nasional (NFC) serta pinjaman RM250 juta.

Sehubungan dengan itu siasatan terhadap bekas Menteri Pembangunan Wanita, Keluarga dan Masyarakat ditutup kerana tiada kes selepas terbukti beliau tidak terbabit dalam sebarang penyalahgunaan kuasa.

Dengan perkembangan terbaru ini sepatutnya pemimpin PR perlu berani tampil ke depan untuk meminta maaf setidak-tidaknya dapat menonjolkan masih ada sekelumit rasa insaf dalam hati selepas berbulan-bulan Shahrizat dijadikan punching beg.

Kalut isu NFC mula berkumandang selama beberapa bulan semuanya gara-gara kegilaan Pengarah Strategik PKR, Rafizi Ramli dan pemimpin pembangkang yang lain menyalahtafsir teguran penambahbaikan yang disediakan dalam laporan Audit 2010.

Setelah hampir 8 bulan imejnya di calarkan dengan cerita sensasi dan maruahnya diperkotak katikkan oleh pembangkang dengan tuduhan rasuah serta salahguna kuasa, akhirnya kebenaran muncul mengatasi pembohongan dan kebatilan.

Kini Shahrizat sudah boleh bernafas lega kerana kekalutan dan onak duri yang ditabur oleh Rafizi sudah berjaya diharungi. Bukan calang-calang wanita yang masih mampu berdiri sekalipun bertubi-tubi 'di tendang' oleh orang lelaki.

Namun kesan calar dan kerosakan maruah serta kredibiliti diri yang terguris tetap perlu mendapat pembelaan yang setimpal. Rafizi tetap perlu diajar erti keperitan menerima balasan diatas sikap galaknya bermain persepsi serta memfitnah sesuka hati.

Shahrizat jangan sesekali berundur daripada tindakannya menyaman Rafizi dan beberapa pemimpin pembangkang yang lain. Biarkan mereka menggelupur seperti cacing kepanasan.